Diverse kleine uitgaven worden door een werknemer in het kader van zijn arbeidsovereenkomst betaald, maar zijn eigenlijk ten laste van de werkgever. Voorbeelden hiervan zijn te vinden in parkingtickets, restaurantkosten, diverse verplaatsingskosten met openbaar vervoer of taxi. 

 

De terugbetaling door de werkgever kan op basis van werkelijke bewijsstukken of op forfaitaire basis. Bij een uitbetaling van een forfaitaire onkostenvergoeding dient deze forfait onderbouwd te zijn op basis van bewijsstukken of redelijke normen. 

 

De (forfaitaire) terugbetaling van kosten wordt niet als belastbaar inkomen beschouwd en mag dan ook niet misbruikt worden als verdoken loonsverhoging. 

 

Met enkele vuistregels, kan al een eerste beoordeling gemaakt worden omtrent de waarachtigheid van de onkostenvergoeding. 

  • De betaalde bedragen corresponderen met de werkelijk gemaakte kosten. In casu mag de werknemer geen financieel voordeel verkrijgen en dient de vergoeding louter tot dekking van de gemaakte kosten. 
  • De onkostenvergoeding heeft betrekking op beroepsmatige uitgaven 

 

Hoewel het hierbij vaak gaat om een feitenkwestie is het van belang dat deze kosten in normale omstandigheden kunnen beschouwd worden als kosten eigen aan de werkgever. 

 

Voor specifieke vragen kan je steeds contact opnemen met je dossierbeheerder.

 

Sören Van Donink

Accountancy Dossierbeheerder

Back to top